เล่มที่ 37

พระอภิธรรมปิฎก

กถาวัตถุปกรณ์

จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง

นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ

“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”

หน้าที่ 758

หากว่า พระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าทรงเข้ามหากรุณาสมาบัติแล้ว ก็ต้องไม่ กล่าวว่า กรุณาของพระผู้มีพระภาคพุทธเจ้า ไม่มี
1744
ป. กรุณา ของพระผู้มีพระภาคพุทธเจ้า มีอยู่ หรือ? ส. ถูกแล้ว ป. พระผู้มีพระภาคมีราคะ หรือ? ส. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ ป.
ถ้าอย่างนั้น กรุณาของพระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าก็ไม่มี น่ะสิ กรุณากถา จบ คันธชาติกถา
1745
สกวาที อุจจาระปัสสาวะของพระผู้มีพระภาคพุทธเจ้า หอมเกินคันธชาติอื่นๆ หรือ? ปรวาที ถูกแล้ว ส. พระผู้มีพระภาคทรงบริโภคของหอม หรือ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ ส. พระผู้มีพระภาค ทรงบริโภคข้าวสุกและขนมกุมมาส มิใช่หรือ? ป. ถูกแล้ว ส.
หากว่า พระผู้มีพระภาคทรงบริโภคข้าวสุกและขนมกุมมาส ก็ต้องไม่ กล่าวว่า อุจจาระปัสสาวะของพระผู้มีพระภาคพุทธเจ้าหอมเกินคันธชาติ อื่นๆ
1746
ส. อุจจาระปัสสาวะของพระผู้มีพระภาคพุทธเจ้า หอมเกินคันธชาติอื่นๆ หรือ? ป. ถูกแล้ว ส. คนบางพวกที่อาบ ทา เจิม อุจจาระปัสสาวะของพระผู้มีพระภาคพุทธ เจ้า เก็บไว้ในลุ้ง บรรจุไว้ในขวด แผ่ขายที่ตลาด กระทำกิจด้วยของ หอม ด้วยกลิ่นนั้น มีอยู่ หรือ? ป. ไม่พึงกล่าวอย่างนั้น ฯลฯ
หน้าที่ 758 เล่มที่ 37 | พระอภิธรรมปิฎก