เล่มที่ 38

พระอภิธรรมปิฎก

ยมกปกรณ์ ภาค

จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง

นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ

“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”

หน้าที่ 107

สุทธายตนมูลจักกวาร
294
จักขุ คืออายตนะหรือ? ถูกแล้ว. อายตนะคือโสตายตนะหรือ? โสตายตนะเป็นอายตนะด้วย เป็นโสตายตนะด้วย อายตนะที่เหลือนอกนั้น เรียกว่า อายตนะ แต่ไม่ใช่โสตายตนะ. จักขุ คืออายตนะหรือ? ถูกแล้ว. อายตนะ คือฆานายตนะหรือ? อายตนะ คือธัมมายตนะหรือ? ธัมมายตนะเป็นอายตนะด้วย เป็นธัมมายตนะด้วย อายตนะที่เหลือนอกนั้น เรียกว่า อายตนะ แต่ไม่ใช่ธัมมายตนะ. โสตะ คืออายตนะหรือ? ถูกแล้ว. อายตนะ คือจักขายตนะหรือ ฯลฯ ไม่ใช่จักขายตนะ. อายตนะคือธัมมายตนะหรือ ฯลฯ ไม่ใช่ธัมมายตนะ. ฆานะ ชิวหา ฯลฯ. ธัมมะคืออายตนะหรือ? ถูกแล้ว. อายตนะคือจักขายตนะหรือ? อายตนะคือมนายตนะหรือ? มนายตนะเป็นอายตนะด้วย เป็นมนายตนะด้วย อายตนะที่เหลือนอกนั้น เรียกว่าอายตนะ แต่ไม่ใช่มนายตนะ (พึงผูกจักรนัย).
หน้าที่ 107 เล่มที่ 38 | พระอภิธรรมปิฎก