เล่มที่ 38
พระอภิธรรมปิฎก
ยมกปกรณ์ ภาค
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 190
543
รูปายตนะของสัตว์ใดย่อมไม่ดับไป ธัมมายตนะของสัตว์นั้นย่อมไม่ดับ ไปหรือ? รูปายตนะของสัตว์เหล่านั้น ซึ่งเป็นอรูปสัตว์ ที่กำลังจุติอยู่ ย่อมไม่ดับไป แต่ธัมมา ยตนะของสัตว์เหล่านั้นย่อมไม่ดับไปก็หาไม่ รูปายตนะของสัตว์เหล่านั้นทั้งหมด ซึ่งกำลังเกิดขึ้น อยู่ ย่อมไม่ดับไป และธัมมายตนะก็ย่อมดับไป. หรือว่า ธัมมายตนะของสัตว์ใดย่อมไม่ดับไป รูปายตนะของสัตว์นั้นย่อมไม่ดับไป. ถูกแล้ว.
544
มนายตนะของสัตว์ใดย่อมไม่ดับไป ธัมมายตนะของสัตว์นั้นย่อมไม่ดับ ไปหรือ? มนายตนะของสัตว์เหล่านั้น ซึ่งไม่มีจิต ที่กำลังจุติอยู่ ย่อมไม่ดับไป แต่ธัมมายตนะ ของสัตว์เหล่านั้นย่อมไม่ดับไปก็หาไม่ มนายตนะของสัตว์เหล่านั้นทั้งหมด ที่กำลังเกิดขึ้นอยู่ ย่อมไม่ดับไป และธัมมายตนะก็ย่อมไม่ดับไป. หรือว่า ธัมมายตนะของสัตว์ใดย่อมไม่ดับไป มนายตนะของสัตว์นั้นย่อมไม่ดับไป. ถูกแล้ว.
545
จักขายตนะในภูมิใด ย่อมไม่ดับไป.
546
จักขายตนะในภูมิใดของสัตว์ใด ย่อมไม่ดับไป. คำว่า ของสัตว์ใดก็ดี ในภูมิใดของสัตว์ใดก็ดี เป็นเช่นเดียวกัน.
547
จักขายตนะของสัตว์ใด เคยดับไปแล้ว โสตายตนะของสัตว์นั้น เคยดับ ไปแล้วหรือ? ถูกแล้ว. อดีตปุจฉาในอุปาทวารก็ดี ในนิโรธวารก็ดี ในอุปาทนิโวธวารก็ดี แม้อนุโลมและ ปัจจนียะ ก็เช่นเดียวกัน.