เล่มที่ 38

พระอภิธรรมปิฎก

ยมกปกรณ์ ภาค

จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง

นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ

“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”

หน้าที่ 439

หรือว่า อวิชชานุสัย ย่อมนอนเนื่องแก่บุคคลใด กามราคานุสัย ปฏิฆานุสัย และมานานุสัย ย่อมนอนเนื่องแก่บุคคลนั้น? อวิชชานุสัย และมานานุสัย ย่อมนอนเนื่องแก่พระอนาคามี แต่กามราคานุสัย และ ปฏิฆานุสัย จะนอนเนื่องแก่พระอนาคามีนั้นก็หาไม่ อวิชชานุสัย กามราคานุสัย ปฏิฆานุสัย และมานานุสัย ย่อมนอนเนื่องแก่บุคคล ๓ จำพวก
1230
กามราคานุสัย ปฏิฆานุสัย มานานุสัย และทิฏฐานุสัย ย่อมนอนเนื่อง แก่บุคคลใด วิจิกิจฉานุสัย ย่อมนอนเนื่องแก่บุคคลนั้นหรือ? ถูกแล้ว. หรือว่า วิจิกิจฉานุสัย ย่อมนอนเนื่องแก่บุคคลใด กามราคานุสัย ปฏิฆานุสัย มานานุสัย และทิฏฐานุสัย ย่อมนอนเนื่องแก่บุคคลนั้น? ถูกแล้ว. กามราคานุสัย ปฏิฆานุสัย มานานุสัย และทิฏฐานุสัย ย่อมนอนเนื่องแก่บุคคลใด ภวราคานุสัย ฯลฯ อวิชชานุสัย ย่อมนอนเนื่องแก่บุคคลนั้นหรือ? ถูกแล้ว. หรือว่า อวิชชานุสัย ย่อมนอนเนื่องแก่บุคคลใด กามราคานุสัย ปฏิฆานุสัย มานานุสัย และทิฏฐานุสัย ย่อมนอนเนื่องแก่บุคคลนั้น? อวิชชานุสัย และมานานุสัยย่อมนอนเนื่องแก่พระอนาคามี แต่กามราคานุสัย ปฏิฆานุสัย และทิฏฐานุสัย จะนอนเนื่องแก่พระอนาคามีนั้นก็หาไม่ อวิชชานุสัย กามราคานุสัย ปฏิฆานุสัย และมานานุสัย ย่อมนอนเนื่องแก่บุคคล ๒ จำพวก แต่ทิฏฐานุสัย จะนอนเนื่องแก่บุคคล ๒ จำพวกเหล่านั้นก็หาไม่ อวิชชานุสัย กามราคานุสัย ปฏิฆานุสัย มานานุสัย และทิฏฐานุสัย ย่อมนอนเนื่องแก่ปุถุชน.
1231
กามราคานุสัย ปฏิฆานุสัย มานานุสัย ทิฏฐานุสัย และวิจิกิจฉานุสัย ย่อมนอนเนื่องแก่บุคคลใด ภวราคานุสัย ฯลฯ อวิชชานุสัย ย่อมนอนเนื่องแก่บุคคลนั้นหรือ? ถูกแล้ว. หรือว่า อวิชชานุสัย ย่อมนอนเนื่องแก่บุคคลใด กามราคานุสัย ปฏิฆานุสัย มานานุสัย ทิฏฐานุสัย และวิจิกิจฉานุสัย ย่อมนอนเนื่องแก่บุคคลนั้น? อวิชชานุสัย และมานานุสัย ย่อมนอนเนื่องแก่พระอนาคามี แต่กามราคานุสัย ปฏิฆานุสัย ทิฏฐานุสัย และวิจิกิจฉานุสัย จะนอนเนื่องแก่พระอนาคามีนั้นก็หาไม่ อวิชชานุสัย กามราคานุสัย ปฏิฆานุสัย และมานานุสัย ย่อมนอนเนื่องแก่บุคคล ๒ จำพวก แต่ทิฏฐานุสัย และวิจิกิจฉานุสัย จะนอนเนื่องแก่บุคคล ๒ จำพวกเหล่านั้นก็หาไม่ อวิชชานุสัย กามราคานุสัย ปฏิฆานุสัย มานานุสัย และวิจิกิจฉานุสัย ย่อมนอนเนื่องแก่ปุถุชน.
หน้าที่ 439 เล่มที่ 38 | พระอภิธรรมปิฎก