เล่มที่ 38
พระอภิธรรมปิฎก
ยมกปกรณ์ ภาค
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 491
1287
กามราคานุสัย ปฏิฆานุสัย มานานุสัย ทิฏฐานุสัย วิจิกิจฉานุสัย และภวราคานุสัย ย่อมไม่นอนเนื่องแก่บุคคลใด ในที่ใด อวิชชานุสัย ย่อมไม่นอนเนื่อง แก่บุคคลนั้น ในที่นั้นหรือ? กามราคานุสัย ปฏิฆานุสัย มานานุสัย ทิฏฐานุสัย วิจิกิจฉานุสัย และภวราคานุสัย ย่อมไม่นอนเนื่องแก่บุคคลนั้น ในที่นั้น คือ แก่พระอนาคามี ในทุกขเวทนา แต่อวิชชานุสัย จะไม่นอนเนื่องแก่บุคคลนั้น ในที่นั้นก็หาไม่ กามราคานุสัย ปฏิฆานุสัย มานานุสัย ทิฏฐานุสัย วิจิกิจฉานุสัย ภวราคานุสัย และอวิชชานุสัย ย่อมไม่นอนเนื่องแก่บุคคลนั้น ในที่นั้น คือ แก่บุคคลนั้นนั่นแหละ ในอปริยาปันนธรรม กามราคานุสัย ปฏิฆานุสัย มานานุสัย ทิฏฐานุสัย วิจิกิจฉานุสัย และภวราคานุสัย ย่อมไม่นอนเนื่อง และอวิชชานุสัย ก็ย่อมไม่นอนเนื่องแก่ พระอรหันต์ ในที่ทั้งปวง. หรือว่า อวิชชานุสัย ย่อมไม่นอนเนื่องแก่บุคคลใด ในที่ใด กามราคานุสัย ปฏิฆานุสัย มานานุสัย ทิฏฐานุสัย วิจิกิจฉานุสัย และภวราคานุสัย ย่อมไม่นอนเนื่อง แก่บุคคลนั้น ในที่นั้น? ถูกแล้ว. อนุสัยวาร จบ.