เล่มที่ 38
พระอภิธรรมปิฎก
ยมกปกรณ์ ภาค
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 608
1424
บุคคลใด กำหนดรู้วิจิกิจฉานุสัย บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้ภวราคานุสัย ฯลฯ อวิชชานุสัยหรือ? ย่อมกำหนดรู้กิเลสอันตั้งอยู่ในที่เดียวกันกับอนุสัยนั้น. หรือว่า บุคคลใด กำหนดรู้อวิชชานุสัย บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้วิจิกิจฉานุสัย? หามิได้.
1425
บุคคลใด กำหนดรู้ภวราคานุสัย บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้อวิชชานุสัย หรือ? ถูกแล้ว. หรือว่า บุคคลใด กำหนดรู้อวิชชานุสัย บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้ภวราคานุสัย? ถูกแล้ว.
1426
บุคคลใด กำหนดรู้กามราคานุสัย และปฏิฆานุสัย บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้มานานุสัยหรือ? ย่อมกำหนดรู้กิเลสอันตั้งอยู่ในที่เดียวกันกับอนุสัยนั้น. หรือว่า บุคคลใด กำหนดรู้มานานุสัย บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้กามราคานุสัย และปฏิฆานุสัย? หามิได้. บุคคลใด กำหนดรู้กามราคานุสัย และปฏิฆานุสัย บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้ ทิฏฐานุสัย ฯลฯ วิจิกิจฉานุสัยหรือ? หามิได้. หรือว่า บุคคลใด กำหนดรู้วิจิกิจฉานุสัย บุคคลนั้น กำหนดรู้กามราคานุสัย และปฏิฆานุสัย? ย่อมกำหนดรู้กิเลสอันตั้งอยู่ในที่เดียวกันกับอนุสัยนั้น. บุคคลใด กำหนดรู้กามราคานุสัย และปฏิฆานุสัย บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้ ภวราคานุสัย ฯลฯ อวิชชานุสัยหรือ? กำหนดรู้กิเลสอันตั้งอยู่ในที่เดียวกันกับอนุสัย. หรือว่า บุคคลใด กำหนดรู้อวิชชานุสัย บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้กามราคานุสัย และปฏิฆานุสัย? หามิได้.