เล่มที่ 38

พระอภิธรรมปิฎก

ยมกปกรณ์ ภาค

จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง

นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ

“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”

หน้าที่ 613

1434
บุคคลกำหนดรู้ทิฏฐานุสัย จากที่ใด ย่อมกำหนดรู้วิจิกิจฉานุสัย จาก ที่นั้นหรือ? ถูกแล้ว. หรือว่า บุคคลกำหนดรู้วิจิกิจฉานุสัย จากที่ใด ย่อมกำหนดรู้ทิฏฐานุสัย จาก ที่นั้น? ถูกแล้ว ฯลฯ.
1435
บุคคลย่อมกำหนดรู้วิจิกิจฉานุสัย จากที่ใด ย่อมกำหนดรู้ภวราคานุสัย จากที่นั้นหรือ? บุคคลย่อมกำหนดรู้วิจิกิจฉานุสัย จากที่นั้น คือ ในเวทนา ๓ ในกามธาตุ แต่จะ กำหนดรู้ภวราคานุสัย จากที่นั้นก็หาไม่ บุคคลย่อมกำหนดรู้วิจิกิจฉานุสัย และกำหนดรู้ ภวราคานุสัย จากที่นั้น คือ ในรูปธาตุ ในอรูปธาตุ. บุคคลกำหนดรู้ภวราคานุสัย จากที่ใด ย่อมกำหนดรู้วิจิกิจฉานุสัย จากที่นั้นหรือ? ถูกแล้ว. หรือว่า บุคคลกำหนดรู้วิจิกิจฉานุสัย จากที่ใด ย่อมกำหนดรู้อวิชชานุสัย จาก ที่นั้น? ถูกแล้ว. หรือว่า บุคคลกำหนดรู้อวิชชานุสัย จากที่ใด ย่อมกำหนดรู้วิจิกิจฉานุสัย จาก ที่นั้น? ถูกแล้ว.
หน้าที่ 613 เล่มที่ 38 | พระอภิธรรมปิฎก