เล่มที่ 38
พระอภิธรรมปิฎก
ยมกปกรณ์ ภาค
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 619
1443
บุคคลใด กำหนดรู้ปฏิฆานุสัย จากที่ใด บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้ มานานุสัย จากที่นั้นหรือ? หามิได้. หรือว่า บุคคลใด กำหนดรู้มานานุสัย จากที่ใด บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้ปฏิฆานุสัย จากที่นั้น? หามิได้. บุคคลใด กำหนดรู้ปฏิฆานุสัย จากที่ใด บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้ทิฏฐานุสัย ฯลฯ วิจิกิจฉานุสัย จากที่นั้นหรือ? หามิได้. หรือว่า บุคคลใด กำหนดรู้วิจิกิจฉานุสัย จากที่ใด บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้ ปฏิฆานุสัย จากที่นั้น? บุคคลที่ ๘ กำหนดรู้ในเวทนา ๒ ในกามธาตุ ในรูปธาตุ ในอรูปธาตุ บุคคลที่ ๘ นั้น ย่อมกำหนดรู้วิจิกิจฉานุสัย จากที่นั้น แต่บุคคลที่ ๘ นั้น จะกำหนดรู้ปฏิฆานุสัย จากที่นั้นก็หาไม่ บุคคลนั้นนั่นแหละ กำหนดรู้ในทุกขเวทนา บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้วิจิกิจฉานุสัย จากที่นั้น กำหนดรู้ปฏิฆานุสัย อันตั้งอยู่ในที่เดียวกันกับอนุสัยนั้น. บุคคลใด กำหนดรู้ปฏิฆานุสัย จากที่ใด บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้ภวราคานุสัย จากที่นั้นหรือ? หามิได้. หรือว่า บุคคลใด กำหนดรู้ภวราคานุสัย จากที่ใด บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้ ปฏิฆานุสัย จากที่นั้น? หามิได้. บุคคลใด กำหนดรู้ปฏิฆานุสัย จากที่ใด บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้อวิชชานุสัย จากที่นั้นหรือ? ย่อมกำหนดรู้กิเลสอันตั้งอยู่ในที่เดียวกันกับอนุสัยนั้น. หรือว่า บุคคลใด กำหนดรู้อวิชชานุสัย จากที่ใด บุคคลนั้น ย่อมกำหนดรู้ปฏิฆานุสัย จากที่นั้น? หามิได้.