เล่มที่ 38
พระอภิธรรมปิฎก
ยมกปกรณ์ ภาค
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 70
194
เวทนาขันธ์ของสัตว์ใดในภูมิใดย่อมดับไป สัญญาขันธ์ของสัตว์นั้นใน ภูมินั้นเคยดับไปแล้วหรือ? เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งจะปรินิพพานอยู่ในชั้นสุทธาวาสย่อมดับไป แต่สัญญาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้นเคยดับไปแล้วก็หาไม่ เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นใน ภูมินั้น ซึ่งกำลังจุติจากจตุโวการภูมิ จากปัญจโวการภูมิ นอกนี้ย่อมดับไป และสัญญาขันธ์ก็ เคยดับไปแล้ว. หรือว่า สัญญาขันธ์ของสัตว์ใดในภูมิใดเคยดับไปแล้ว เวทนาขันธ์ของสัตว์นั้นใน ภูมินั้นย่อมดับไป. สัญญาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งกำลังเข้าถึงจตุโวการภูมิ ปัญจโวการภูมิเคย ดับไปแล้ว แต่เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นในภูมินั้นย่อมดับไปก็หาไม่ สัญญาขันธ์ของสัตว์ เหล่านั้นในภูมินั้น ซึ่งกำลังจุติจากจตุโวการภูมิ จากปัญจโวการภูมิ เคยดับไปแล้ว และเวทนาขันธ์ ก็ย่อมดับไป.
195
รูปขันธ์ของสัตว์ใดย่อมไม่ดับไป เวทนาขันธ์ของสัตว์นั้นไม่เคยดับไป แล้วหรือ? เคยดับไปแล้ว. หรือว่า เวทนาขันธ์ของสัตว์ใดไม่เคยดับไปแล้ว รูปขันธ์ของสัตว์นั้นย่อมไม่ ดับไป. ไม่มี.
196
เวทนาขันธ์ของสัตว์ใดย่อมไม่ดับไป สัญญาขันธ์ของสัตว์นั้นไม่เคยดับ ไปแล้วหรือ? เคยดับไปแล้ว. หรือว่า สัญญาขันธ์ของสัตว์ใดไม่เคยดับไปแล้ว เวทนาขันธ์ของสัตว์นั้นย่อม ไม่ดับไป. ไม่มี.