เล่มที่ 38
พระอภิธรรมปิฎก
ยมกปกรณ์ ภาค
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 78
อุปปาทนิโรธวาร
220
รูปขันธ์ย่อมเกิดขึ้นแก่สัตว์ใด เวทนาขันธ์ของสัตว์นั้น ย่อมดับไปหรือ? หามิได้ หรือว่า เวทนาขันธ์ของสัตว์ใด ย่อมดับไป รูปขันธ์ย่อมเกิดขึ้นแก่สัตว์นั้น.
หามิได้
221
เวทนาขันธ์ย่อมเกิดขึ้นแก่สัตว์ใด สัญญาขันธ์ของสัตว์นั้น ย่อมดับไป หรือ? หามิได้ หรือว่า สัญญาขันธ์ของสัตว์ใด ย่อมดับไป เวทนาขันธ์ย่อมเกิดขึ้นแก่สัตว์นั้น.
หามิได้
222
รูปขันธ์เกิดขึ้นในภูมิใด เวทนาขันธ์ในภูมินั้น ย่อมดับไปหรือ? รูปขันธ์ย่อมเกิดขึ้นในภูมินั้น ซึ่งเป็นอสัญญสัตตภูมิ แต่เวทนาขันธ์ในภูมินั้น ย่อมดับ ไปก็หาไม่ รูปขันธ์ย่อมเกิดขึ้นในภูมินั้น ซึ่งเป็นปัญจโวการภูมิ และเวทนาขันธ์ก็ย่อมดับไป. หรือว่า เวทนาขันธ์ในภูมิใด ย่อมดับไป รูปขันธ์ในภูมินั้น ย่อมเกิดขึ้น. เวทนาขันธ์ในภูมินั้น ซึ่งเป็นอรูปภูมิย่อมดับไป แต่รูปขันธ์ในภูมินั้น ย่อมดับไปก็หาไม่ เวทนาขันธ์ในภูมินั้น ซึ่งเป็นปัญจโวการภูมิย่อมดับไป และรูปขันธ์ก็ย่อมเกิดขึ้น.
223
เวทนาขันธ์ย่อมเกิดขึ้นในภูมิใด สัญญาขันธ์ในภูมินั้น ย่อมดับไปหรือ? ถูกแล้ว. หรือว่า สัญญาขันธ์ในภูมิใด ย่อมดับไป เวทนาขันธ์ในภูมินั้น ย่อมเกิดขึ้น. ถูกแล้ว.
224
รูปขันธ์ย่อมเกิดขึ้นแก่สัตว์ใดในภูมิใด เวทนาขันธ์ของสัตว์นั้น ในภูมินั้น ย่อมดับไปหรือ? หามิได้ หรือว่า เวทนาขันธ์ของสัตว์ใดในภูมิใด ย่อมดับไป รูปขันธ์ของสัตว์นั้น ในภูมิ นั้น ย่อมเกิดขึ้น. หามิได้.