เล่มที่ 38
พระอภิธรรมปิฎก
ยมกปกรณ์ ภาค
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 79
225
เวทนาขันธ์ย่อมเกิดขึ้นแก่สัตว์ใดในภูมิใด สัญญาขันธ์ของสัตว์นั้นใน ภูมินั้น ย่อมดับไปหรือ? หามิได้ หรือว่า สัญญาขันธ์ของสัตว์ใดในภูมิใด ย่อมดับไป เวทนาขันธ์ย่อมเกิดขึ้นแก่ สัตว์นั้นในภูมินั้น.
หามิได้
226
รูปขันธ์ย่อมไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์ใด เวทนาขันธ์ของสัตว์นั้นย่อมไม่ดับไป หรือ? รูปขันธ์ย่อมไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์เหล่านั้น ซึ่งกำลังจุติจากจตุโวการภูมิ จากปัญจโวการ แต่ เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้น ย่อมไม่ดับไปก็หาไม่ รูปขันธ์ย่อมไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์เหล่านั้น ซึ่ง กำลังเข้าถึงอรูปภูมิ ซึ่งกำลังจุติจากอสัญญสัตตภูมิ และเวทนาขันธ์ก็ย่อมไม่ดับไป. หรือว่า เวทนาขันธ์ของสัตว์ใดย่อมไม่ดับไป รูปขันธ์ย่อมไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์นั้น. เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้น ซึ่งกำลังเข้าถึงปัญจโวการภูมิ ซึ่งกำลังเข้าถึงอสัญญสัตตภูมิ ย่อมไม่ดับไป แต่รูปขันธ์ย่อมไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์เหล่านั้นก็หาไม่ เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้น ซึ่งกำลังเข้าถึงอรูปภูมิ ซึ่งกำลังจุติจากอสัญญสัตตภูมิ ย่อมไม่ดับไป และรูปขันธ์ก็ย่อมไม่เกิดขึ้น.
227
เวทนาขันธ์ย่อมไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์ใด สัญญาขันธ์ของสัตว์นั้นย่อมไม่ดับ ไปหรือ? เวทนาขันธ์ย่อมไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์เหล่านั้น ซึ่งกำลังจุติจากจตุโวการภูมิ จากปัญจโวการภูมิ แต่สัญญาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นย่อมไม่ดับไปก็หาไม่ เวทนาขันธ์ย่อมไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์เหล่านั้น ซึ่งเป็นอสัญญสัตว์ และสัญญาขันธ์ก็ย่อมไม่ดับไป. หรือว่า สัญญาขันธ์ของสัตว์ใดย่อมไม่ดับไป เวทนาขันธ์ของสัตว์นั้นย่อมไม่ เกิดขึ้น. สัญญาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้น ซึ่งกำลังเข้าถึงจตุโวการภูมิ ปัญจโวการภูมิ ย่อมไม่ดับไป แต่เวทนาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้นย่อมไม่เกิดขึ้นก็หาไม่ สัญญาขันธ์ของสัตว์เหล่านั้น ซึ่งเป็น อสัญญสัตว์ย่อมไม่ดับไป และเวทนาขันธ์ก็ย่อมไม่เกิดขึ้น.