เล่มที่ 39
พระอภิธรรมปิฎก
ยมกปกรณ์ ภาค ๒
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 140
ไม่ใช่อินทรีย์ ไม่เรียกว่าอัญญินทรีย์หรือ อุทเทสวาร จบ นิทเทสวาร
388
จักขุ เรียกว่าจักขุนทรีย์หรือ ทิพพจักขุ ปัญญาจักขุ เรียกว่าจักขุ ไม่เรียกว่าจักขุนทรีย์ จักขุนทรีย์เรียกว่าจักขุด้วย เรียกว่าจักขุนทรีย์ด้วย จักขุนทรีย์ เรียกว่าจักขุหรือ ถูกแล้ว โสตะ เรียกว่าโสตินทรีย์หรือ ทิพพโสต ตัณหาโสต เรียกว่าโสต ไม่เรียกว่าโสตินทรีย์ โสตินทรีย์เรียกว่าโสตด้วย เรียกว่าโสตินทรีย์ด้วย โสตินทรีย์ เรียกว่าโสตหรือ ถูกแล้ว ฆานะ เรียกว่าฆานินทรีย์หรือ ถูกแล้ว ฆานินทรีย์ เรียกว่าฆานะหรือ ถูกแล้ว ชิวหา เรียกว่าชิวหินทรีย์หรือ ถูกแล้ว ชิวหินทรีย์ เรียกว่าชิวหาหรือ ถูกแล้ว กาย เรียกว่ากายินทรีย์หรือ เว้นกายินทรีย์เสีย กายที่เหลือ เรียกว่ากาย ไม่เรียกว่ากายินทรีย์กายินทรีย์ เรียกว่า กายด้วย เรียกว่ากายินทรีย์ด้วย กายินทรีย์ เรียกว่ากายหรือ ถูกแล้ว มโน เรียกว่ามนินทรีย์หรือ ถูกแล้ว มนินทรีย์ เรียกว่ามโนหรือ ถูกแล้ว