เล่มที่ 39
พระอภิธรรมปิฎก
ยมกปกรณ์ ภาค ๒
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 142
390
สุข เรียกว่าสุขินทรีย์หรือ ถูกแล้ว สุขินทรีย์ เรียกว่าสุขหรือ ถูกแล้ว ทุกข์ เรียกว่าทุกขินทรีย์หรือ ถูกแล้ว ทุกขินทรีย์ เรียกว่าทุกข์หรือ ถูกแล้ว โสมนัส เรียกว่าโสมนัสสินทรีย์หรือ ถูกแล้ว โสมนัสสินทรีย์ เรียกว่าโสมนัสหรือ ถูกแล้ว โทมนัส เรียกว่าโทมนัสสินทรีย์หรือ ถูกแล้ว โทมนัสสินทรีย์ เรียกว่าโทมนัสหรือ ถูกแล้ว อุเบกขา เรียกว่าอุเปกขินทรีย์หรือ เว้นอุเปกขินทรีย์เสีย อุเบกขาที่เหลือ เรียกว่าอุเบกขา ไม่เรียกว่าอุเปกขินทรีย์ อุเปกขินทรีย์ เรียกว่าอุเบกขาด้วย เรียกว่าอุเปกขินทรีย์ด้วย อุเปกขินทรีย์ เรียกว่าอุเบกขาหรือ ถูกแล้ว