เล่มที่ 39
พระอภิธรรมปิฎก
ยมกปกรณ์ ภาค ๒
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 143
391
สัทธา เรียกว่าสัทธินทรีย์หรือ ถูกแล้ว สัทธินทรีย์ เรียกว่าสัทธาหรือ ถูกแล้ว วิริยะ เรียกว่าวิริยินทรีย์หรือ ถูกแล้ว วิริยินทรีย์ เรียกว่าวิริยะหรือ ถูกแล้ว สติ เรียกว่าสตินทรีย์หรือ ถูกแล้ว สตินทรีย์ เรียกว่าสติหรือ ถูกแล้ว สมาธิ เรียกว่าสมาธินทรีย์หรือ ถูกแล้ว สมาธินทรีย์ เรียกว่าสมาธิหรือ ถูกแล้ว ปัญญา เรียกว่าปัญญินทรีย์หรือ ถูกแล้ว ปัญญินทรีย์ เรียกว่าปัญญาหรือ ถูกแล้ว
392
อนัญญาตัญญัสสามีติ เรียกว่าอนัญญาตัญญัสสามีตินทรีย์หรือ ถูกแล้ว อนัญญาตัญญัสสามีตินทรีย์ เรียกว่าอนัญญาตัญญัสสามีติหรือ ถูกแล้ว อัญญะ เรียกว่าอัญญินทรีย์หรือ ถูกแล้ว อัญญินทรีย์ เรียกว่าอัญญะหรือ ถูกแล้ว อัญญาตาวี เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์หรือ ถูกแล้ว อัญญาตาวินทรีย์ เรียกว่าอัญญาตาวีหรือ ถูกแล้ว