เล่มที่ 39
พระอภิธรรมปิฎก
ยมกปกรณ์ ภาค ๒
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 156
ชีวิต เรียกว่าชีวิตินทรีย์หรือ ถูกแล้ว อินทรีย์ เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์หรือ อัญญาตาวินทรีย์ เรียกว่าอินทรีย์ด้วย เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์ด้วยอินทรีย์ที่เหลือ เรียกว่าอินทรีย์ ไม่เรียกอัญญาตาวินทรีย์
411
สุข เรียกว่าสุขินทรีย์หรือ ถูกแล้ว ฯลฯ ทุกข์ เรียกว่าทุกขินทรีย์หรือ ถูกแล้ว ฯลฯ โสมนัส เรียกว่าโสมนัสสินทรีย์หรือ ถูกแล้ว ฯลฯ โทมนัส เรียกว่าโทมนัสสินทรีย์หรือ ถูกแล้ว ฯลฯ อุเบกขา เรียกว่าอุเปกขินทรีย์หรือ เว้นอุเปกขินทรีย์เสีย อุเบกขาที่เหลือ เรียกว่าอุเบกขา ไม่เรียกว่าอุเปกขินทรีย์ อุเปกขินทรีย์ เรียกว่าอุเบกขาด้วย เรียกว่าอุเปกขินทรีย์ด้วย อินทรีย์ เรียกว่าจักขุนทรีย์หรือ จักขุนทรีย์ เรียกว่าอินทรีย์ด้วย เรียกว่าจักขุนทรีย์ด้วย อินทรีย์ที่เหลือเรียกว่าอินทรีย์ ไม่เรียกว่าจักขุนทรีย์ ฯลฯ
อุเบกขา เรียกว่าอุเปกขินทรีย์หรือ เว้นอุเปกขินทรีย์เสีย อุเบกขาที่เหลือ เรียกว่าอุเบกขา ไม่เรียกว่าอุเปกขินทรีย์ อุเปกขินทรีย์ เรียกว่าอุเบกขาด้วย เรียกว่าอุเปกขินทรีย์ด้วย อินทรีย์ เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์หรือ อัญญาตาวินทรีย์ เรียกว่าอินทรีย์ด้วย เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์ด้วยอินทรีย์ที่เหลือ เรียกว่าอินทรีย์ ไม่เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์
412
สัทธา เรียกว่าสัทธินทรีย์หรือ ถูกแล้ว ฯลฯ วิริยะ เรียกว่าวิริยินทรีย์หรือ ถูกแล้ว ฯลฯ สติ เรียกว่าสตินทรีย์หรือ ถูกแล้ว ฯลฯ สมาธิ เรียกว่าสมาธินทรีย์หรือ ถูกแล้ว ฯลฯ ปัญญา เรียกว่าปัญญินทรีย์หรือ ถูกแล้ว ฯลฯ