เล่มที่ 39
พระอภิธรรมปิฎก
ยมกปกรณ์ ภาค ๒
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 157
413
อนัญญาตัญญัสสามีติ เรียกว่าอนัญญาตัญญัสสามีตินทรีย์หรือ ถูกแล้ว ฯลฯ อัญญะ เรียกว่าอัญญินทรีย์หรือ ถูกแล้ว ฯลฯ อัญญาตาวี เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์หรือ ถูกแล้ว ฯลฯ อินทรีย์ เรียกว่าจักขุนทรีย์หรือ จักขุนทรีย์ เรียกว่าอินทรีย์ด้วย เรียกว่าจักขุนทรีย์ด้วย อินทรีย์ที่เหลือเรียกว่าอินทรีย์ ไม่เรียกว่าจักขุนทรีย์ ฯลฯ
อัญญาตาวี เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์หรือ ถูกแล้ว อินทรีย์ เรียกว่าอัญญินทรีย์หรือ อัญญินทรีย์ เรียกว่าอินทรีย์ด้วย เรียกว่าอัญญินทรีย์ด้วย อินทรีย์ที่เหลือเรียกว่า อินทรีย์ ไม่เรียกว่าอัญญินทรีย์
414
ไม่ใช่จักขุ ไม่เรียกว่าจักขุนทรีย์หรือ ถูกแล้ว ไม่ใช่อินทรีย์ ไม่เรียกว่าโสตินทรีย์หรือ ถูกแล้ว ไม่ใช่จักขุ ไม่เรียกว่าจักขุนทรีย์หรือ ถูกแล้ว ไม่ใช่อินทรีย์ ไม่เรียกว่าฆานินทรีย์หรือ ถูกแล้ว ไม่ใช่จักขุ ไม่เรียกว่าจักขุนทรีย์หรือ ถูกแล้ว ไม่ใช่อินทรีย์ ไม่เรียกว่าชิวหินทรีย์หรือ ถูกแล้ว ไม่ใช่จักขุ ไม่เรียกว่าจักขุนทรีย์หรือ ถูกแล้ว ไม่ใช่อินทรีย์ ไม่เรียกว่ากายินทรีย์หรือ ถูกแล้ว ไม่ใช่จักขุ ไม่เรียกว่าจักขุนทรีย์หรือ ถูกแล้ว ไม่ใช่อินทรีย์ ไม่เรียกว่ามนินทรีย์หรือ ถูกแล้ว