เล่มที่ 39
พระอภิธรรมปิฎก
ยมกปกรณ์ ภาค ๒
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 187
ไม่ใช่โสต ไม่เรียกว่าอินทรีย์หรือ เว้นโสตเสีย อินทรีย์ที่เหลือ ไม่เรียกว่าโสต เรียกว่าอินทรีย์ เว้นโสตและอินทรีย์เสีย อินทรีย์ที่เหลือ ไม่เรียกว่าโสตด้วย ไม่เรียกว่าอินทรีย์ด้วย ไม่ใช่อินทรีย์ ไม่เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์หรือ ถูกแล้ว
468
ไม่ใช่ฆานะ ไม่เรียกว่าอินทรีย์หรือ เว้นฆานะเสีย อินทรีย์ที่เหลือ ไม่เรียกว่าฆานะ เรียกว่าอินทรีย์เว้นฆานะและอินทรีย์ เสีย อินทรีย์ที่เหลือ ไม่เรียกว่าฆานะด้วย ไม่เรียกว่าอินทรีย์ด้วย ไม่ใช่อินทรีย์ ไม่เรียกว่าจักขุนทรีย์หรือ ถูกแล้ว ฯลฯ
ไม่ใช่ฆานะ ไม่เรียกว่าอินทรีย์หรือ เว้นฆานะเสีย อินทรีย์ที่เหลือ ไม่เรียกว่าฆานะด้วย ไม่เรียกว่าอินทรีย์ด้วย ไม่ใช่อินทรีย์ ไม่เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์หรือ ถูกแล้ว
469
ไม่ใช่ชิวหา ไม่เรียกว่าอินทรีย์หรือ เว้นชิวหาเสีย อินทรีย์ที่เหลือ ไม่เรียกว่าชิวหา เรียกว่าอินทรีย์ เว้นชิวหาและอินทรีย์เสีย อินทรีย์ที่เหลือ ไม่เรียกว่าชิวหาด้วย ไม่เรียกว่าอินทรีย์ด้วย ไม่ใช่อินทรีย์ ไม่เรียกว่าจักขุนทรีย์หรือ ถูกแล้ว ฯลฯ
ไม่ใช่ชิวหา ไม่เรียกว่าอินทรีย์หรือ เว้นชิวหาเสีย อินทรีย์ที่เหลือ ไม่เรียกว่าชิวหา เรียกว่าอินทรีย์ เว้นชิวหาและอินทรีย์เสีย อินทรีย์ที่เหลือ ไม่เรียกว่าชิวหาด้วย ไม่เรียกว่าอินทรีย์ด้วย ไม่ใช่อินทรีย์ ไม่เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์หรือ ถูกแล้ว
470
ไม่ใช่กาย ไม่เรียกว่าอินทรีย์หรือ ถูกแล้ว ไม่ใช่อินทรีย์ ไม่เรียกว่าจักขุนทรีย์หรือ ถูกแล้ว ฯลฯ