เล่มที่ 39
พระอภิธรรมปิฎก
ยมกปกรณ์ ภาค ๒
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 194
ไม่ใช่อนัญญาตัญญัสสามีติ ไม่เรียกว่าอินทรีย์หรือ เว้นอนัญญาตัญญัสสามีติเสีย อินทรีย์ที่เหลือ ไม่เรียกว่าอนัญญาตัญญัสสามีติ เรียกว่า อินทรีย์ เว้นอนัญญาตัญญัสสามีติและอินทรีย์เสีย อินทรีย์ที่เหลือ ไม่เรียกว่าอนัญญาตัญญัส สามีติด้วย ไม่เรียกว่าอินทรีย์ด้วย ไม่ใช่อินทรีย์ ไม่เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์หรือ ถูกแล้ว
486
ไม่ใช่อัญญะ ไม่เรียกว่าอินทรีย์หรือ เว้นอัญญะเสีย อินทรีย์ที่เหลือ ไม่เรียกว่าอัญญะ เรียกว่าอินทรีย์เว้นอัญญะและ อินทรีย์เสีย อินทรีย์ที่เหลือ ไม่เรียกว่าอัญญะด้วย ไม่เรียกว่าอินทรีย์ด้วย ไม่ใช่อินทรีย์ ไม่เรียกว่าจักขุนทรีย์หรือ ถูกแล้ว ฯลฯ
ไม่ใช่อัญญะ ไม่เรียกว่าอินทรีย์หรือ เว้นอัญญะเสีย อินทรีย์ที่เหลือ ไม่เรียกว่าอัญญะ เรียกว่าอินทรีย์เว้นอัญญะและ อินทรีย์เสีย อินทรีย์ที่เหลือ ไม่เรียกว่าอัญญะด้วย ไม่เรียกว่าอินทรีย์ด้วย ไม่ใช่อินทรีย์ ไม่เรียกว่าอัญญาตาวินทรีย์หรือ ถูกแล้ว
487
ไม่ใช่อัญญาตาวี ไม่เรียกว่าอินทรีย์หรือ เว้นอัญญาตาวีเสีย อินทรีย์ที่เหลือ ไม่เรียกว่าอัญญาตาวี เรียกว่าอินทรีย์เว้น อัญญาตาวีและอินทรีย์เสีย อินทรีย์ที่เหลือ ไม่เรียกว่าอัญญาตาวีด้วย ไม่เรียกว่าอินทรีย์ด้วย ไม่ใช่อินทรีย์ ไม่เรียกว่าจักขุนทรีย์หรือ ถูกแล้ว ฯลฯ