เล่มที่ 39
พระอภิธรรมปิฎก
ยมกปกรณ์ ภาค ๒
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 34
นิทเทสแห่งปุคคลธรรมวาร จบ นิทเทสแห่งมิสสกวาร
77
ในข้อที่ว่า จิตของบุคคลใด ท่านแสดงไว้โดยภาวะแห่งตนในข้อที่ว่า ในจิต ใดแล ในจิตของบุคคลใด ท่านแสดงไว้โดยอรรถอันเดียวกัน จิตมีราคะของบุคคลใด ฯลฯ กุศลธรรม อกุศลธรรม อัพยากตธรรมสุขายเวทนา สัมปยุตธรรม ทุกขายเวทนายสัมปยุตธรรม อทุกขมสุขายเวทนายสัมปยุตธรรม ฯลฯ สนิทัสสน สัปปฏิฆธรรม อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อนิทัสสนายปฏิฆธรรม เหตุธรรม นเหตุธรรม ฯลฯ สรณธรรม อรณธรรมธรรมเหล่านี้ ตลอดจนถึงสรณธรรม และอรณธรรม ย่อมถึงซึ่งความ เป็นยมก๓ คือ มูลยมก จิตตยมก ธรรมยมก.