เล่มที่ 39
พระอภิธรรมปิฎก
ยมกปกรณ์ ภาค ๒
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 504
1373
ผู้ใดไม่เคยเจริญแล้ว ซึ่งอนัญญาตัญญัสสามีตินทรีย์ผู้นั้นไม่เคยทำ ให้แจ้งแล้วซึ่งอัญญาตาวินทรีย์หรือ ถูกแล้ว หรือว่า ผู้ใดไม่เคยทำให้แจ้งแล้วซึ่งอัญญาตาวินทรีย์ ผู้นั้นไม่เคยทำให้แจ้งแล้ว ซึ่งอนัญญาตัญญัสสามีตินทรีย์ บุคคล ๗ จำพวก ไม่เคยทำให้แจ้งแล้วซึ่งอัญญาตาวินทรีย์ แต่จะไม่เคยเจริญแล้ว ซึ่งอนัญญาตัญญัสสามีตินทรีย์ก็หาไม่ บุคคล ๒ จำพวก ไม่เคยทำให้แจ้งแล้วซึ่งอัญญาตาวินทรีย์ และไม่เคยเจริญแล้วซึ่งอนัญญาตัญญัสสามีตินทรีย์
1374
ผู้ใดไม่เคยเจริญแล้วซึ่งอัญญินทรีย์ ผู้นั้นไม่เคยทำให้แจ้งแล้ว ซึ่งอัญญาตาวินทรีย์หรือ ? ถูกแล้ว หรือว่า ผู้ใดไม่เคยทำให้แจ้งแล้วซึ่งอัญญาตาวินทรีย์ ผู้นั้นไม่เคยเจริญแล้ว ซึ่งอัญญินทรีย์ ? ผู้ใดย่อมทำให้แจ้งซึ่งอรหัตผล ผู้นั้นไม่เคยทำให้แจ้งแล้วซึ่งอัญญาตาวินทรีย์ แต่จะ ไม่เคยเจริญแล้วซึ่งอัญญินทรีย์ก็หาไม่ บุคคล ๘ จำพวก ไม่เคยทำให้แจ้งแล้วซึ่งอัญญาตาวินทรีย์ และไม่เคยเจริญแล้วซึ่งอัญญินทรีย์
1375
ผู้ใดจักกำหนดรู้จักขุนทรีย์ ผู้นั้นจักละโทมนัสสินทรีย์หรือ บุคคล ๒ จำพวกจักกำหนดรู้จักขุนทรีย์ แต่จักละโทมนัสสินทรีย์ก็หาไม่บุคคล ๕ จำพวกกำหนดรู้จักขุนทรีย์ และจักละโทมนัสสินทรีย์ หรือว่า ผู้ใดจักละโทมนัสสินทรีย์ ผู้นั้นจักกำหนดรู้จักขุนทรีย์ ? ถูกแล้ว ถูกแล้ว