เล่มที่ 39
พระอภิธรรมปิฎก
ยมกปกรณ์ ภาค ๒
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 515
1415
ผู้ใดย่อมกำหนดรู้จักขุนทรีย์ ผู้นั้นจักละโทมนัสสินทรีย์ หรือ หามิได้ หรือว่า ผู้ใดจักละโทมนัสสินทรีย์ ผู้นั้นย่อมกำหนดรู้จักขุนทรีย์
1416
ผู้ใดย่อมกำหนดรู้จักขุนทรีย์ ผู้นั้นจักเจริญอนัญญาตัญญัสสามีตินทรีย์ หรือ หามิได้ หรือว่า ผู้ใดจักเจริญอนัญญาตัญญัสสามีตินทรีย์ ผู้นั้นย่อมกำหนดรู้จักขุนทรีย์ หามิได้
1417
ผู้ใดย่อมกำหนดรู้จักขุนทรีย์ ผู้นั้นจักเจริญอัญญินทรีย์ หรือ หามิได้ หรือว่า ผู้ใดจักเจริญอัญญินทรีย์ ผู้นั้นย่อมกำหนดรู้จักขุนทรีย์ หามิได้
1418
ผู้ใดย่อมกำหนดรู้จักขุนทรีย์ ผู้นั้นจะทำให้แจ้งซึ่งอัญญาตาวินทรีย์ หรือ ถูกแล้ว หรือว่า ผู้ใดจักทำให้แจ้งซึ่งอัญญาตาวินทรีย์ ผู้นั้นย่อมกำหนดรู้จักขุนทรีย์ บุคคล ๗ จำพวกจักทำให้แจ้งซึ่งอัญญาตาวินทรีย์ แต่ย่อมกำหนดรู้จักขุนทรีย์ก็หาไม่ บุคคลผู้มีความพร้อมเพรียงด้วยอรหัตมรรค จักทำให้แจ้งซึ่งอัญญาตาวินทรีย์ และย่อมกำหนดรู้ จักขุนทรีย์
1419
ผู้ใดย่อมละโทมนัสสินทรีย์ ผู้นั้นจักเจริญอนัญญาตัญญัสสามีตินทรีย์ หรือ หามิได้ หรือว่า ผู้ใดจักเจริญอนัญญาตัญญัสสามีตินทรีย์ ผู้นั้นย่อมละโทมนัสสินทรีย์ หามิได้
1420
ผู้ใดย่อมละโทมนัสสินทรีย์ ผู้นั้นจักเจริญอัญญินทรีย์หรือ ถูกแล้ว หรือว่า ผู้ใดจักเจริญอัญญินทรีย์ ผู้นั้นย่อมละโทมนัสสินทรีย์ บุคคล ๖ จำพวกจักเจริญอัญญินทรีย์ แต่ย่อมละโทมนัสสินทรีย์ก็หาไม่บุคคลผู้มีความ พร้อมเพรียงด้วยอนาคามิมรรค จักเจริญอัญญินทรีย์ และย่อมละโสมนัสสินทรีย์