เล่มที่ 39
พระอภิธรรมปิฎก
ยมกปกรณ์ ภาค ๒
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 58
146
กุศลธรรมจักไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์ใด ในภูมิใด อัพยากตธรรมจักไม่เกิดขึ้น แก่สัตว์นั้น ในภูมินั้นหรือ กุศลธรรมจักไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์เหล่านั้น ในภูมินั้น คือ ผู้มีความพร้อมเพรียงด้วยอรหัต มรรค ผู้เป็นพระอรหันต์ และอสัญญสัตว์ แต่อัพยากตธรรมจักไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์เหล่านั้น ในภูมิ นั้นก็หาไม่ กุศลธรรมจักไม่เกิดขึ้น และอัพยากตธรรมก็จักไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์เหล่านั้น ในภูมินั้น ผู้มีความพร้อมเพรียงด้วยปัจฉิมจิต หรือว่า อัพยากตธรรมจักไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์ใด ในภูมิใดกุศลธรรมจักไม่เกิดขึ้น แก่สัตว์นั้น ในภูมินั้น ถูกแล้ว
147
อกุศลธรรมจักไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์ใด ในภูมิใด อัพยากตธรรมจักไม่เกิดขึ้น แก่สัตว์นั้น ในภูมินั้นหรือ อกุศลธรรมจักไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์เหล่านั้น ในภูมินั้น คือ ผู้มีความพร้อมเพรียงด้วยอรหัต มรรค ผู้เป็นพระอรหันต์ ผู้ที่จักได้เฉพาะซึ่งอรหัตมรรคในลำดับแห่งจิตใด และอสัญญสัตว์ แต่อัพยากตธรรมจักไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์เหล่านั้น ในภูมินั้นก็หาไม่ อกุศลธรรมจักไม่เกิดขึ้น และ อัพยากตธรรมก็จักไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์เหล่านั้น ในภูมินั้น ผู้มีความพร้อมเพรียงด้วยปัจฉิมจิต หรือว่า อัพยากตธรรมจักไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์ใด ในภูมิใดอกุศลธรรมจักไม่เกิดขึ้น แก่สัตว์นั้น ในภูมินั้น ถูกแล้ว
148
กุศลธรรมเกิดขึ้นแก่สัตว์ใด อกุศลธรรมเคยเกิดขึ้นแก่สัตว์นั้นหรือ ถูกแล้ว หรือว่า อกุศลธรรมเคยเกิดขึ้นแล้วแก่สัตว์ใด กุศลธรรมเกิดขึ้นแก่สัตว์นั้น อกุศลธรรมเคยเกิดขึ้นแล้วแก่สัตว์เหล่านั้น คือ สัตว์ทั้งหมดในภังคขณะแห่งจิต ใน อุปปาทขณะแห่งกุศลวิปปยุตตจิต ผู้เข้านิโรธ ผู้เป็นอสัญญสัตว์แต่กุศลธรรมจะเกิดขึ้นแก่สัตว์ เหล่านั้นก็หาไม่ อกุศลธรรมเคยเกิดขึ้นแล้วและกุศลธรรมก็ย่อมเกิดขึ้น แก่สัตว์เหล่านั้น ใน อุปปาทขณะแห่งกุศลทั้งหลาย