เล่มที่ 39
พระอภิธรรมปิฎก
ยมกปกรณ์ ภาค ๒
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 69
183
กุศลธรรมเคยเกิดขึ้นแล้วแก่สัตว์ใด อกุศลธรรมจักไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์นั้น หรือ ไม่มี หรือว่า อกุศลธรรมจักไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์ใด กุศลธรรมไม่เคยเกิดขึ้นแล้วแก่สัตว์ นั้น เคยเกิดขึ้นแล้ว
184
กุศลธรรมไม่เคยเกิดขึ้นแล้วแก่สัตว์ใด อัพยากตธรรมจักไม่เกิดขึ้นแก่ สัตว์นั้นหรือ ไม่มี หรือว่า อัพยากตธรรมจักเกิดขึ้นแก่สัตว์ใด กุศลธรรมไม่เคยเกิดขึ้นแล้วแก่ สัตว์นั้น เคยเกิดขึ้นแล้ว
185
อกุศลธรรมไม่เคยเกิดขึ้นแล้วแก่สัตว์ใด อัพยากตธรรมจักไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์ นั้นหรือ ไม่มี หรือว่า อัพยากตธรรมจักไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์ใด อกุศลธรรมไม่เคยเกิดขึ้นแล้วแก่ สัตว์นั้น เคยเกิดขึ้นแล้ว
186
กุศลธรรมไม่เคยเกิดขึ้นแล้วในภูมิใด ฯลฯ
187
กุศลธรรมไม่เคยเกิดขึ้นแล้วแก่สัตว์ใด ในภูมิใดอกุศลธรรมจักไม่เกิด ขึ้นแก่สัตว์นั้น ในภูมินั้นหรือ กุศลธรรมไม่เคยเกิดขึ้นแล้วแก่สัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น คือสัตว์ชั้นสุทธาวาส ในเมื่อ ทุติยจิตเป็นไปอยู่ แต่อกุศลธรรมจักไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์เหล่านั้นในภูมินั้นก็หาไม่ กุศลธรรมไม่เคย เกิดขึ้นแล้ว และอกุศลธรรมก็จักไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์เหล่านั้น ในภูมินั้น คืออสัญญสัตว์ หรือว่า อกุศลธรรมจักไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์ใด ในภูมิใด กุศลธรรมไม่เคยเกิดขึ้นแล้ว แก่สัตว์นั้น ในภูมินั้น อกุศลธรรมจักไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์เหล่านั้น ในภูมินั้น คือผู้มีความพร้อมเพรียงด้วยอรหัต มรรค ผู้เป็นพระอรหันต์ ผู้จักได้เฉพาะซึ่งอรหัตมรรค ในลำดับแห่งจิตใด แต่กุศลธรรมไม่เคย เกิดขึ้นแล้วแก่สัตว์เหล่านั้น ในภูมินั้นก็หาไม่อกุศลธรรมจักไม่เกิดขึ้น และกุศลธรรมก็ไม่เคย เกิดขึ้นแล้วแก่สัตว์เหล่านั้นในภูมินั้น คืออสัญญสัตว์