เล่มที่ 39
พระอภิธรรมปิฎก
ยมกปกรณ์ ภาค ๒
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 94
268
กุศลธรรมของสัตว์ใด เคยดับไปแล้ว อกุศลธรรมของสัตว์นั้น จักดับไป หรือ กุศลธรรมของสัตว์เหล่านั้น ผู้มีความพร้อมเพรียงด้วยอรหัตมรรค ผู้เป็นพระอรหันต์ และผู้จักได้เฉพาะซึ่งอรหัตมรรค ในลำดับแห่งจิตใด เคยดับไปแล้วแต่อกุศลธรรมของสัตว์ เหล่านั้น จักดับไปก็หาไม่ กุศลธรรมของสัตว์เหล่านั้นนอกนี้ เคยดับไปแล้ว และอกุศลธรรม ก็จักดับไป หรือว่า อกุศลธรรมของสัตว์ใด จักดับไป กุศลธรรมของสัตว์นั้น เคยดับไป แล้ว ถูกแล้ว
269
กุศลธรรมของสัตว์ใด เคยดับไปแล้ว อัพยากตธรรมของสัตว์นั้น จักดับ ไปหรือ ในภังคขณะแห่งปัจฉิมจิต กุศลธรรมของสัตว์เหล่านั้น เคยดับไปแล้วแต่อัพยากตธรรม ของสัตว์เหล่านั้น จักดับไปก็หาไม่ กุศลธรรมของสัตว์เหล่านั้นนอกนี้ เคยดับไปแล้ว และ อัพยากตธรรมก็จักดับไป หรือว่า อัพยากตธรรมของสัตว์ใด จักดับไป กุศลธรรมของสัตว์นั้นเคยดับไปแล้ว ถูกแล้ว
270
อกุศลธรรมของสัตว์ใด เคยดับไปแล้ว อัพยากตธรรมของสัตว์นั้น จักดับ ไปหรือ ในภังคขณะแห่งปัจฉิมจิต อกุศลธรรมของสัตว์เหล่านั้น เคยดับไปแล้วแต่อัพยากต ธรรมของสัตว์เหล่านั้น จักดับไปก็หาไม่ อกุศลธรรมของสัตว์เหล่านั้นนอกนี้ เคยดับไปแล้ว และอัพยากตธรรมก็จักดับไป หรือว่า อัพยากตธรรมของสัตว์ใด จักดับไป อกุศลธรรมของสัตว์นั้น เคยดับไป แล้ว ถูกแล้ว
271
กุศลธรรมในภูมิใด เคยดับไปแล้ว ฯลฯ