เล่มที่ 40

พระอภิธรรมปิฎก

มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๑

จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง

นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ

“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”

หน้าที่ 275

640
ในเหตุปัจจัย กับนิสสยปัจจัย มีวาระ ๗ ในอารัมมณปัจจัย กับ ฯลฯ มีวาระ ๓ ในอธิปติปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๘ ในสหชาตปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๙ ในอัญญมัญญปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๓ ในอุปนิสสยปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๑ ในปุเรชาตปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๓ ในกัมมปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๗ ในวิปากปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๑ ในอาหารปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๗ ในอินทริยปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๗ ในฌานปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๗ ในมัคคปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๗ ในสัมปยุตตปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๓ ในวิปปยุตตปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๕ ในอัตถิปัจจัย กับ ฯลฯ มี " ๑๓ ในอวิคตปัจจัย กับ ฯลฯ
มี " ๑๓
641
ปัจจัย ๔ คือ นิสสย อัตถิ อวิคตปัจจัย มี ๑๓ วาระ ปัจจัย ๓ คือ นิสสย อัตถิ อวิคตปัจจัย มี ๘ วาระ ปัจจัย ๔ คือ นิสสย อินทริย อัตถิ อวิคตปัจจัย มี ๗ วาระ ปัจจัย ๔ คือ นิสสย วิปปยุตต อัตถิ อวิคตปัจจัย มี ๕ วาระ ปัจจัย ๕ คือ นิสสย อธิปติ วิปปยุตต อัตถิ อวิคตปัจจัย มี ๔ วาระ ปัจจัย ๕ คือ นิสสย อินทริย วิปปยุตต อัตถิ อวิคตปัจจัย มี ๓ วาระ ปัจจัย ๕ คือ นิสสย ปุเรชาต วิปปยุตต อัตถิ อวิคตปัจจัย มี ๓ วาระ ปัจจัย ๖ คือ นิสสย อารัมมณ ปุเรชาต วิปปยุตต อัตถิ อวิคตปัจจัย มี ๓ วาระ ปัจจัย ๘ คือ นิสสย อารัมมณ อธิปติ อุปนิสสย ปุเรชาต วิปปยุตต อัตถิ อวิคตปัจจัย มี ๑ วาระ ปัจจัย ๖ คือ นิสสย ปุเรชาต วิปปยุตต อินทริย อัตถิ อวิคตปัจจัย มี ๑ วาระ ปัจจัย ๔ คือ นิสสย สหชาต อัตถิ อวิคตปัจจัย มี ๙ วาระ ปัจจัย ๕ คือ นิสสย สหชาต อัญญมัญญ อัตถิ อวิคตปัจจัย มี ๓ วาระ ปัจจัย ๖ คือ นิสสย สหชาต อัญญมัญญ สัมปยุตต อัตถิ อวิคตปัจจัย มี ๓ วาระ ปัจจัย ๕ คือ นิสสย สหชาต วิปปยุตต อัตถิ อวิคตปัจจัย มี ๓ วาระ ปัจจัย ๖ คือ นิสสย สหชาต อัญญมัญญ วิปปยุตต อัตถิ อวิคตปัจจัย มี ๑ วาระ ปัจจัย ๕ คือ นิสสย สหชาต วิปาก อัตถิ อวิคตปัจจัย มี ๑ วาระ ปัจจัย ๖ คือ นิสสย สหชาต อัญญมัญญ วิปาก อัตถิ อวิคตปัจจัย มี ๑ วาระ ปัจจัย ๗ คือ นิสสย สหชาต อัญญมัญญ วิปาก สัมปยุตต อัตถิ อวิคตปัจจัย มี ๑ วาระ ปัจจัย ๖ คือ นิสสย สหชาต วิปาก วิปปยุตต อัตถิ อวิคตปัจจัย มี ๑ วาระ ปัจจัย ๗ คือ นิสสย สหชาต อัญญมัญญ วิปาก วิปปยุตต อัตถิ อวิคตปัจจัย มี ๑ วาระ อุปนิสสยมูลกนัย
หน้าที่ 275 เล่มที่ 40 | พระอภิธรรมปิฎก