เล่มที่ 41
พระอภิธรรมปิฎก
มหาปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๒
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 278
มี " ๕ พึงนับอย่างนี้ ปัจจนียานุโลม จบ ปัจจยวาร จบ นิสสยวาร เหมือนกับปัจจยวาร สังสัฏฐวาร
857
ทัสสเนนปหาตัพพเหตุกธรรม คลุกเคล้ากับทัสสเนนปหาตัพพเหตุกธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ คลุกเคล้ากับขันธ์ ๑ ที่เป็นทัสสเนนปหาตัพพเหตุกธรรม ขันธ์ ๒ คลุกเคล้ากับขันธ์ ๒
858
ภาวนายปหาตัพพเหตุกธรรม คลุกเคล้ากับภาวนายปหาตัพพเหตุกธรรม ฯลฯ
คือ ขันธ์ ๓ คลุกเคล้ากับขันธ์ ๑ ที่เป็นภาวนายปหาตัพพเหตุกธรรม ขันธ์ ๒ คลุกเคล้ากับขันธ์
859
เนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพเหตุกธรรม คลุกเคล้ากับเนวทัสสเนนน ภาวนายปหาตัพพเหตุกธรรม ฯลฯ คือ ขันธ์ ๓ คลุกเคล้ากับขันธ์ ๑ ที่เป็นเนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพเหตุกธรรม ในปฏิสนธิขณะ ฯลฯ ทัสสเนนปหาตัพพเหตุกธรรม คลุกเคล้ากับเนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพเหตุก ธรรม ฯลฯ คือ สัมปยุตตขันธ์ทั้งหลาย คลุกเคล้ากับโมหะที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉา ภาวนายปหาตัพพเหตุกธรรม คลุกเคล้ากับเนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพเหตุก ธรรม ฯลฯ