เล่มที่ 44
พระอภิธรรมปิฎก
ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 391
1884
อุปปันนธรรมที่เป็นสรณธรรม เป็นปัจจัยแก่อุปปันนธรรมที่เป็นสรณธรรม โดยเหตุปัจจัย อุปปันนธรรมที่เป็นสรณธรรม เป็นปัจจัยแก่อุปปันนธรรมที่เป็นอรณธรรม โดยเหตุ- ปัจจัย อุปปันนธรรมที่เป็นสรณธรรม เป็นปัจจัยแก่อุปปันนธรรมที่เป็นสรณธรรม และ อุปปันนธรรมที่เป็นอรณธรรม โดยเหตุปัจจัย อุปปันนธรรมที่เป็นอรณธรรม เป็นปัจจัยแก่อุปปันนธรรมที่เป็นอรณธรรม โดยเหตุ- ปัจจัย
1885
อุปปันนธรรมที่เป็นอรณธรรม เป็นปัจจัยแก่อุปปันนธรรมที่เป็นอรณธรรม โดยอารัมมณปัจจัย
1886
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๔ ในอารัมมณปัจจัย มี " ๒ ในอวิคตปัจจัย มี " ๗ ปัญหาวารในกุสลัตติกะฉันใด พึงให้พิสดารฉันนั้น สรณทุกอุปปันนัตติกะ จบ สรณทุกอตีตัตติกะ
1887
ปัจจุปปันนธรรมที่เป็นสรณธรรม เป็นปัจจัยแก่ปัจจุปปันนธรรมที่เป็นสรณ- ธรรม โดยเหตุปัจจัย มี ๓ นัย ปัจจุปปันนธรรมที่เป็นอรณธรรม เป็นปัจจัยแก่ปัจจุปปันนธรรมที่เป็นอรณธรรม โดย เหตุปัจจัย
1888
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๔ ในอารัมมณปัจจัย มี " ๒ ในอวิคตปัจจัย มี " ๗ ปัญหาวารในกุสลัตติกะฉันใด พึงให้พิสดารฉันนั้น สรณทุกอตีตัตติกะ จบ สรณทุกอตีตารัมมณัตติกะ