เล่มที่ 44
พระอภิธรรมปิฎก
ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 394
1900
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๒ ในอารัมมณปัจจัย มี " ๒ ในอวิคตปัจจัย มี " ๒ ในสหชาตวารก็ดี ในปัญหาวารก็ดี พึงให้พิสดารทุกปัจจัย
1901
พหิทธารัมมณธรรมที่เป็นสรณธรรม อาศัยพหิทธารัมมณธรรมที่เป็นสรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย พหิทธารัมมณธรรมที่เป็นอรณธรรม อาศัยพหิทธารัมมณธรรมที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
1902
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๒ ในอารัมมณปัจจัย มี " ๒ ในอวิคตปัจจัย มี " ๒ ในสหชาตวารก็ดี ในปัญหาวารก็ดี พึงให้พิสดารทุกปัจจัย สรณทุกอัชฌัตตารัมมณัตติกะ จบ สรณทุกสนิทัสสนัตติกะ
1903
อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรมที่เป็นอรณธรรม อาศัยอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรมที่เป็น อรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
1904
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๑ ในอารัมมณปัจจัย มี " ๑ ในอวิคตปัจจัย มี " ๑ ในสหชาตวารก็ดี ในปัญหาวารก็ดี มีวาระ ๑ ทุกปัจจัย
1905
อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรมที่เป็นสรณธรรม อาศัยอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรมที่เป็น สรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัยมี ๓ นัย อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรมที่เป็นอรณธรรม อาศัยอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรมที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรมที่เป็นอรณธรรม อาศัยอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรมที่เป็นสรณธรรม และอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรมที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย