เล่มที่ 44

พระอภิธรรมปิฎก

ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕

จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง

นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ

“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”

หน้าที่ 26

102
เหตุธรรมที่เป็นสังกิลิฏฐสังกิเลสิกธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็น สังกิลิฏฐสังกิเลสิกธรรม โดยเหตุปัจจัย เหตุธรรมที่เป็นอสังกิลิฏฐสังกิเลสิกธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นอสังกิลิฏฐ- สังกิเลสิกธรรม โดยเหตุปัจจัย เหตุธรรมที่เป็นอสังกิลิฏฐอสังกิเลสิกธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นอสังกิลิฏฐ- อสังกิเลสิกธรรม โดยเหตุปัจจัย
103
เหตุธรรมที่เป็นสังกิลิฏฐสังกิเลสิกธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็น สังกิลิฏฐสังกิเลสิกธรรม โดยอารัมมณปัจจัย มี ๒ นัย เหตุธรรมที่เป็นอสังกิลิฏฐสังกิเลสิกธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นอสังกิลิฏฐ- สังกิเลสิกธรรม โดยอารัมมณปัจจัย มี ๒ นัย เหตุธรรมที่เป็นอสังกิลิฏฐอสังกิเลสิกธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นอสังกิลิฏฐ- สังกิเลสิกธรรม โดยอารัมมณปัจจัย
104
เหตุธรรมที่เป็นสังกิลิฏฐสังกิเลสิกธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็น สังกิลิฏฐสังกิเลสิกธรรม โดยอธิปติปัจจัย เหตุธรรมที่เป็นอสังกิลิฏฐสังกิเลสิกธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นอสังกิลิฏฐ- สังกิเลสิกธรรม โดยอธิปติปัจจัย เหตุธรรมที่เป็นอสังกิลิฏฐสังกิเลสิกธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นสังกิลิฏฐ- สังกิเลสิกธรรม โดยอธิปติปัจจัย เหตุธรรมที่เป็นอสังกิลิฏฐอสังกิเลสิกธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็นอสังกิลิฏฐ- สังกิเลสิกธรรม โดยอธิปติปัจจัย มี ๒ นัย
105
เหตุธรรมที่เป็นสังกิลิฏฐสังกิเลสิกธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็น สังกิลิฏฐสังกิเลสิกธรรม โดยอนันตรปัจจัย มี ๒ นัย
106
เหตุธรรมที่เป็นสังกิลิฏฐสังกิเลสิกธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรม ที่เป็น สังกิลิฏฐสังกิเลสิกธรรม โดยอุปนิสสยปัจจัย เหตุธรรมที่เป็นสังกิลิฏฐสังกิเลสิกธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรม ที่เป็นอสังกิลิฏฐ- สังกิเลสิกธรรม โดยอุปนิสสยปัจจัย เหตุธรรมที่เป็นสังกิลิฏฐสังกิเลสิกธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรม ที่เป็นอสังกิลิฏฐ- อสังกิเลสิกธรรม โดยอุปนิสสยปัจจัย เหตุธรรมที่เป็นอสังกิลิฏฐสังกิเลสิกธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรม ที่เป็นอสังกิลิฏฐ- อสังกิเลสิกธรรม โดยอุปนิสสยปัจจัย มี ๓ นัย เหตุธรรมที่เป็นอสังกิลิฏฐอสังกิเลสิกธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรม ที่เป็นอสังกิลิฏฐ- อสังกิเลสิกธรรม โดยอุปนิสสยปัจจัย มี ๒ นัย
หน้าที่ 423 เล่มที่ 44 | พระอภิธรรมปิฎก