เล่มที่ 44
พระอภิธรรมปิฎก
ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 146
จิตตสังสัฏฐสมุฏฐานานุปริวัตติธรรมที่เป็นกุศล อาศัยจิตตสังสัฏฐสมุฏฐานานุปริวัตติ- ธรรม ที่เป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
705
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๓ ในอารัมมณปัจจัย มี " ๓ ในอวิคตปัจจัย มี " ๓ สหชาตวารก็ดี สัมปยุตตวารก็ดี ปัญหาวารก็ดี พึงให้พิสดารอย่างนี้ กุสลัตติกจิตตสังสัฏฐสมุฏฐานานุปริวัตติทุกะ จบ กุสลัตติกอัชฒัตติกทุกะ
706
อัชฌัตติกธรรมที่เป็นอัพยากฤต อาศัยอัชฌัตติกธรรมที่เป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
707
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๑ ในสหชาตปัจจัย มี " ๑ ในอวิคตปัจจัย มีวาระ ๑ สหชาตวารก็ดี สัมปยุตตวารก็ดี เหมือนกับปฏิจจวาร
708
อัชฌัตติกธรรมที่เป็นกุศล เป็นปัจจัยแก่อัชฌัตติกธรรมที่เป็นกุศล โดย อารัมมณปัจจัย อัชฌัตติกธรรมที่เป็นกุศล เป็นปัจจัยแก่อัชฌัตติกธรรมที่เป็นอกุศล โดยอารัมมณ- ปัจจัย อัชฌัตติกธรรมที่เป็นกุศล เป็นปัจจัยแก่อัชฌัตติกธรรมที่เป็นอัพยากฤต โดยอารัมมณ- ปัจจัย อัชฌัตติกธรรมที่เป็นอัพยากฤต เป็นปัจจัยแก่อัชฌัตติกธรรมที่เป็นอัพยากฤต โดยอารัมมณ- ปัจจัย มี ๓ นัย อัชฌัตติกธรรมที่เป็นอกุศล เป็นปัจจัยแก่อัชฌัตติกธรรมที่เป็นอกุศล โดย อารัมมณปัจจัย มี ๓ นัย
709
ในอารัมมณปัจจัย มีวาระ ๙ ในปุเรชาตปัจจัย มี " ๓ ในอวิคตปัจจัย มี " ๕ แม้ปัญหาวารในกุสลัตติกะฉันใด พึงให้พิสดารฉันนั้น