เล่มที่ 44
พระอภิธรรมปิฎก
ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 166
814
กามาวจรธรรมที่เป็นกุศล เป็นปัจจัยแก่กามาวจรธรรมที่เป็นกุศล โดย เหตุปัจจัย มี ๓ นัย กามาวจรธรรมที่เป็นอกุศล เป็นปัจจัยแก่กามาวจรธรรมที่เป็นอกุศล โดยเหตุปัจจัย มี ๓ นัย กามาวจรธรรมที่เป็นอัพยากฤต เป็นปัจจัยแก่กามาวจรธรรมที่เป็นอัพยากฤต โดย เหตุปัจจัย
815
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๗ ในอารัมมณปัจจัย มี " ๙ ในอธิปติปัจจัย มี " ๙ ในอวิคตปัจจัย มี " ๑๓ แม้ปัญหาวารในกุสลัตติกะฉันใด พึงให้พิสดารฉันนั้น
816
นกามาวจรธรรมที่เป็นกุศล อาศัยนกามาวจรธรรมที่เป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะ เหตุปัจจัย นกามาวจรธรรมที่เป็นอัพยากฤต อาศัยนกามาวจรธรรมที่เป็นอัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
817
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๒ ในอารัมมณปัจจัย มี " ๒ ในอวิคตปัจจัย มี " ๒ สหชาตวารก็ดี สัมปยุตตวารก็ดี เหมือนกับปฏิจจวาร
818
นกามาวจรธรรมที่เป็นกุศล เป็นปัจจัยแก่นกามาวจรธรรมที่เป็นกุศล โดย เหตุปัจจัย นกามาวจรธรรมที่เป็นอัพยากฤต เป็นปัจจัยแก่นกามาวจรธรรมที่เป็นอัพยากฤต โดย เหตุปัจจัย
819
นกามาวจรธรรมที่เป็นกุศล เป็นปัจจัยแก่นกามาวจรธรรมที่เป็นกุศล โดย อารัมมณปัจจัย นกามาวจรธรรมที่เป็นกุศล เป็นปัจจัยแก่นกามาวจรธรรมที่เป็นอัพยากฤต โดย อารัมมณปัจจัย นกามาวจรธรรมที่เป็นอัพยากฤต เป็นปัจจัยแก่นกามาวจรธรรมที่เป็นอัพยากฤต โดย อารัมมณปัจจัย นกามาวจรธรรมที่เป็นอัพยากฤต เป็นปัจจัยแก่นกามาวจรธรรมที่เป็นกุศล โดยอารัม- มณปัจจัย