เล่มที่ 44

พระอภิธรรมปิฎก

ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๕

จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง

นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ

“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”

หน้าที่ 187

916
สรณธรรมที่เป็นปริตตธรรม อาศัยสรณธรรมที่เป็นปริตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
917
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๑ ในอวิคตปัจจัย มี " ๑ ในสหชาตวารก็ดี ในปัญหาวารก็ดี มีวาระ ๑ ทุกปัจจัย
918
อรณธรรมที่เป็นปริตตธรรม อาศัยอรณธรรมที่เป็นปริตตธรรม เกิดขึ้น เพราะ เหตุปัจจัย มี ๓ นัย อรณธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม อาศัยอรณธรรมที่เป็นมหัคคตธรรม เกิดขึ้น เพราะ เหตุปัจจัย มี ๓ นัย อรณธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม อาศัยอรณธรรมที่เป็นอัปปมาณธรรม เกิดขึ้น เพราะ เหตุปัจจัย มี ๓ นัย อรณธรรมที่เป็นปริตตธรรม อาศัยอรณธรรมที่เป็นปริตตธรรม และอรณธรรมที่เป็น มหัคคตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๓ นัย อรณธรรมที่เป็นปริตตธรรม อาศัยอรณธรรมที่เป็นปริตตธรรม และอรณธรรมที่เป็น อัปปมาณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
919
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๑๓ ในอารัมมณปัจจัย มี " ๕ ในอวิคตปัจจัย มี " ๑๓ ในสหชาตวารก็ดี ในปัญหาวารก็ดี พึงให้พิสดารทุกปัจจัย ปริตตัตติกสรณทุกะ จบ ปริตตารัมมณัตติกสรณทุกะ
920
สรณธรรมที่เป็นปริตตารัมมณธรรม อาศัยสรณธรรมที่เป็นปริตตารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย สรณธรรมที่เป็นมหัคคตารัมมณธรรม อาศัยสรณธรรมที่เป็นมหัคคตารัมมณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
หน้าที่ 587 เล่มที่ 44 | พระอภิธรรมปิฎก