เล่มที่ 45

พระอภิธรรมปิฎก

ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖

จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง

นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ

“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”

หน้าที่ 255

565
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๕ สนิทัสสนัตติกรูปีทุกนสนิทัสสนัตติกนรูปีทุกะ
566
ธรรมที่ไม่ใช่รูปีธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยรูปีธรรมที่เป็น อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
567
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๓
568
ธรรมที่ไม่ใช่อรูปีธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยรูปีธรรมที่เป็น อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อรูปีธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยอรูปีธรรมที่เป็นอนิทัสสน อัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ ธรรมที่ไม่ใช่อรูปีธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และธรรมที่ไม่ใช่อรูปีธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยอรูปีธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะ เหตุปัจจัย
569
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๖ สนิทัสสนัตติกโลกิยทุกนสนิทัสสนัตติกนโลกิยทุกะ
570
ธรรมที่ไม่ใช่โลกุตตรธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยโลกุตตรธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย
571
ในเหตุปัจจัย มีวาระ ๖ สนิทัสสนัตติกเกนจิวิญเญยยทุกะ นสนิทัสสนัตติกนเกนจิวิญเญยยทุกะ
572
ธรรมที่ไม่ใช่เกนจิวิญเญยยธรรม ที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัย เกนจิวิญเญยยธรรม ที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่เกนจิวิญเญยยธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยเกนจิวิญเญยย ธรรม ที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่เกนจิวิญเญยยธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยเกนจิวิญเญยย ธรรม ที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ฯลฯ ธรรมที่ไม่ใช่เกนจิวิญเญยยธรรมที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และธรรมที่ไม่ใช่ เกนจิวิญเญยยธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยเกนจิวิญเญยยธรรม ที่เป็นอนิทัสสน สัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๖ นัย ธรรมที่ไม่ใช่เกนจิวิญเญยยธรรมที่ไม่ใช่อนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม อาศัยเกนจิวิญเญยย ธรรม ที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๖ นัย ธรรมที่ไม่ใช่เกนจิวิญเญยยธรรม ที่ไม่ใช่สนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม อาศัยเกนจิวิญเญยย ธรรม ที่เป็นอนิทัสสนสัปปฏิฆธรรม และเกนจิวิญเญยยธรรมที่เป็นอนิทัสสนอัปปฏิฆธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๖ นัย
หน้าที่ 255 เล่มที่ 45 | พระอภิธรรมปิฎก