เล่มที่ 45
พระอภิธรรมปิฎก
ปัฏฐานปกรณ์ ภาค ๖
จาก พระไตรปิฎกฉบับหลวง
นโม ตสฺส ภควโต อรหโต สมฺมาสมฺพุทฺธสฺส ฯ
“ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น”
หน้าที่ 322
สรณทุกทัสสเนนปหาตัพพทุกนสรณทุกนทัสสเนนปหาตัพพทุกะ
1171
ธรรมที่ไม่ใช่ทัสสเนนปหาตัพพธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม อาศัยทัสสเนน ปหาตัพพธรรมที่เป็นสรณธรรม ฯลฯ มี ๑ นัย ธรรมที่ไม่ใช่ธรรมที่ไม่ใช่ทัสสเนนปหาตัพพธรรม ที่ไม่ใช่อรณธรรม อาศัยธรรม ที่ไม่ใช่ทัสสเนนปหาตัพพธรรม ที่เป็นอรณธรรม ฯลฯ ฯลฯ
สรณทุกสอุตตรทุกนสรณทุกนสอุตตรทุกะ
1172
ธรรมที่ไม่ใช่สอุตตรธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม อาศัยสอุตตรธรรมที่เป็น อรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ธรรมที่ไม่ใช่อนุตตรธรรม ที่ไม่ใช่สรณธรรม อาศัยอนุตตรธรรมที่เป็นอรณธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย สหชาตวารก็ดี ปัญหาวารก็ดี พึงให้พิสดาร อนุโลมปัจจนียทุกทุกปัฏฐาน จบ.
ปัจจนียานุโลมติกปัฏฐาน นกุสลัตติกกุสลัตติกะ
1
ธรรมที่เป็นอกุศล อาศัยธรรมที่ไม่ใช่กุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นอกุศล ขันธ์ ๒ อาศัยขันธ์ ๒ ธรรมที่เป็นอัพยากฤต อาศัยธรรมที่ไม่ใช่กุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ และจิตตสมุฏฐานรูป อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นวิบากอัพยากฤต และกิริยา อัพยากฤต ธรรมที่เป็นอกุศล และธรรมที่เป็นอัพยากฤต อาศัยธรรมที่ไม่ใช่กุศล เกิดขึ้น เพราะ เหตุปัจจัย มี ๓ นัย